PLOG

Gisteravond hadden we rapportbespreking voor de kinderen op school. Lasse is niet zo’n fan van kleuren, knutselen, etc., dus ook op school heeft hij niet zo’n haast om dat soort dingen te doen (en dat is zacht uitgedrukt!). Juf Linda vertelde dat hij een keertje een werkje moest doen, maar dat het niet zo opschoot omdat hij lekker zat te kletsen. Toen juf vroeg of hij niet kon werken én kletsen tegelijk zei hij: “Maar juf, ik moet toch altijd degene met wie ik praat aankijken?”…. Wat een boef!

Vandaag moest Annika afzwemmen voor haar C-diploma! Een verrassing, want ze was pas vanaf de zomervakantie bezig voor haar C-diploma. Ook nog maar één keer met kleren aangezwommen, maar ze kan het allemaal prima. Op vakantie heeft ze natuurlijk ook lekker de gelegenheid om lekker de hele dag te zwemmen.

Vanmiddag om 16.15 uur was het zover. Het werd in de middag al wel duidelijk dat ze toch weer gespannen was. In het zwembad ook nog een strak toetje, en het leek wel of ze ‘er niet helemaal bij was’. Maar ze kon alles wel. Alleen op haar rug drijven wilde de juf nog een keertje zien. Ook de startduik en de borstcrawl ging heel goed (daarvan had juf gezegd toen ze mocht afzwemmen dat we die nog wel moesten oefenen, dus ik ben tijdens het oefenuurtje fanatiek hierop met haar bezig geweest)!

Tenslotte na de laatste keer watertrappelen moesten alle kinderen het water uit, en na een korte speech kregen ze te horen dat iedereen geslaagd was! Dus wij hadden weer een heel trots en blij meisje!

We zijn gisteren teruggekomen van een heerlijke vakantie van Curaçao. Wederom een nachtvlucht, we kwamen rond 10 uur aan op Schiphol, en de kinderen hebben nog wel een redelijk tukkie kunnen doen ’s nachts (wij helaas niet). Thuis gekomen mochten de kinderen een tijdje naar opa en oma, zodat wij even de tijd hadden om uit te pakken en bij te komen (jetlag).

Dinsdag moesten de kinderen weer naar school, maar toen bleek dat zij ook wat last van het tijdsverschil (5 uur) hebben: toen ik Lasse rond 7 uur wakker maakte zei hij: “Papa, ik heb het laatste stukje niet lekker geslapen, mag ik dat stukje nog een keer slapen?”

De afgelopen maanden regelmatig met Lasse aan het oefenen geweest om te fietsen: voornamelijk richting speeltuintje, daar wat rondjes (linksom en rechtsom), af en toe remmen, afstappen en weer opstappen… Ook wel eens bij het winkelcentrum geweest op zondag, dan kon hij daar mooi op de parkeerplaats fietsen.

Afgelopen week zijn Annika en Lasse met opa en oma wezen kamperen. Deze keer mocht Lasse zijn fietsje ook mee, dan kon hij lekker op de camping een beetje oefenen (de vorige keer ging hij op de ‘aanhangfiets’ mee). Volgens opa en oma is hij heerlijk aan het oefenen geweest, en is het allemaal heel erg goed gegaan!

Dus vandaag maar eens kijken hoe goed het gaat, samen even naar de bank fietsen… Lasse was helemaal verbaasd dat ik ook mijn fiets pakte: ‘Moet ik dan op de weg fietsen?’. Groot enthousiasme natuurlijk! En het fietsen gaat gewoon hartstikke goed! Lekker rustig aan, zodat hij de boel goed kan bekijken en overzien. Hij heeft alleen de neiging om overal gewoon lekker de binnenbocht te pakken, maar met een paar aanwijzingen lukt dat ook wel op de normale manier.

Leuk hoor, binnenkort maar weer eens een wat groter stukje met hem fietsen

We wisten al wel dat Annika erg volhardend is in oefenen, zo ook bij het waveboard… Keer op keer gaat ze weer oefenen: opstappen bij de tuintafel, en dan een stukje over het terras, en steeds een beetje verder proberen. Na een tijdje komt ze dan weer dat het juist wel of niet lukt, of dat ze weer een stukje verder is gekomen, en daarna direct weer verder… Zelfs gezien dat ze stond te stampvoeten omdat iets niet lukte… Wat is ze fanatiek!

Vandaag moest Annika afzwemmen voor haar A-diploma, om 13:15 in Wieringerwerf. Dus ’s morgens alle tijd, maar het was wel te merken aan Annika dat ze een beetje gespannen was: wat vaker naar de wc, toch een beetje stil. Ze zei ook dat ze het wel een beetje spannend vindt. Gelukkig waren we vorige week al een keer in dat zwembad geweest, zodat het bad in ieder geval niet vreemd is.

Natuurlijk waren we te vroeg bij het zwembad, het was zelfs nog niet open, maar we waren niet de enigen die er al waren. Na een tijdje ging het bad open, maar toen waren ze de kleedkamers nog aan het schoonmaken, dus moesten we binnen nog weer even wachten. Natuurlijk moest Annika nog weer een keertje naar de wc, en net op dat moment mochten ze de kleedkamer in.

Ondertussen ging ik met Lasse een plekje bij het bad zoeken waar we alles goed konden zien. Even later kwam Lucia er ook bij; Annika was omgekleed en stond in de rij, bijna helemaal achteraan. Door de gang moesten ze naar het zwembad lopen, daar was heel goed merkbaar dat ze het heel spannend vond: strak koppie en eigenlijk niet meer reageren op ons zwaaien.

De grote groep afzwemmers (+/- 80!) werd in kleinere groepjes verdeeld om om de beurt de verschillende onderdelen te zwemmen; iedere keer zat Annika in het laatste groepje. Gelukkig stonden we wel redelijk goed om haar verrichtingen te kunnen bewonderen.

Door de grote groep duurde het uiteindelijk best lang voordat ze klaaer waren, en gelukkig kwam het verlossende woord ook al snel: GESLAAGD! Heel trots kwam ze met haar diploma naar ons toe

Thuis hadden we een verrassing voor haar: een waveboard! Ze vond het helemaal prachtig, en wilde direct oefenen. Natuurlijk mocht dat, en dat deed ze dan ook direct heel fanatiek; ze was bijna niet van het wave-board af te slaan! Altijd leuk als zo’n kado in goede aarde valt…

Ik was vanmorgen met opa en Lasse hout halen voor de tuin en een beetje later thuis dan Annika en mama van het zwemmen. Toen ik thuis kwam en door de schuttingdeur achter kwam, kwam er een meisje helemaal stuiterend en opgewonden naar me toe rennen: “Papa, papa! Ik mag afzwemmen!”

Zelden een meisje zo blij gezien!

Vanmorgen bij het ontbijt vertelde Lucia aan Annika dat we haar kast even door moeten, om te kijken wat ze allemaal niet meer past, en wat er dus voor de zomer allemaal nieuw bij moet komen. Morgen gaan Annika en Lucia samen shoppen voor kleertjes: “Samen shoppen, meisjes onder elkaar!”. Lasse hoort het aan en zegt vervolgens: “Dan zijn de jongens boven elkaar!”

Vanmiddag haalde ik Lasse en Annika op bij Daniëlle vandaan. In de auto waren ze aan het vertellen dat op het in hun klassen zo’n troep was vanmorgen, dat Rommelpiet dat had gedaan. Ik zei toen dat het wel een beetje stout was van Rommelpiet om die troep niet op te ruimen, en dat nu de kinderen dat moesten doen. Lasse verontwaardigd: “Nee, nu is het mooi verdeeld!”

Het is duidelijk dat Lasse in de zomervakantie een flinke stap heeft gemaakt met het zwemmen. Op vakantie gingen we bijna iedere dag zwemmen in het zwembad, en ’s middags ook in de zee. Dat maakte dat hij zich ineens veel en veel vrijer voelde in het water. Terug van vakantie zijn we ook nog een paar keer in de Waterhoorn geweest. Daar moest hij eerst weer een drempeltje over, maar toen hij die drempel één keer over was, was het hek van de dam . We hebben daar flink op hem in moeten praten om hem zelf, helemaal los, in het water te laten springen, maar toen hij dat kunstje eenmaal door had, bleef hij maar springen .

Vorige week ben ik weer met hem begonnen in het Koggebad, en de badjuffen vonden toen ook al dat hij flink vooruit was gegaan. Vanmorgen voor de tweede keer na de vakantie weer met hem gaan zwemmen, en wat was het weer leuk vandaag! Voor de zomervakantie wilde hij eigenlijk niet met zijn hoofd onder water, en nu ‘duikt’ hij bijna het water in als hij van het trappetje het water in loopt. Daarna gaat hij aldoor met zijn koppie onder water. Ook bij de liedjes en spelletjes wordt hij steeds vrijer, en durft hij verder bij me weg te gaan! Later in het diepe moest hij met een ‘buis’ zwemmen; hij vond het prachtig! Op zijn buik, eroverheen hangend durft hij helemaal los te zwemmen, op zijn rug wil hij eigenlijk mijn hand nog een beetje voelen, hoewel hij het wel helemaal los kan. Ook het springen gaat nu heel erg goed. De eerste keer sprong hij nog echt naar me toe, maar nadat ik hem had uitgelegd dat hij gewoon het water in mag springen en niet perse naar mij hoeft te springen, springt hij gewoon koppie onder het water in! Ik hoef ‘m er daarna alleen nog maar uit te vissen . Ook als we met de ‘bus’ meegaan heeft hij de grootste lol, het kan hem niet gek genoeg…

Wat was het zwemmen met hem weer heerlijk!